Wetenschappelijke informatie over de spinorhino: definitie en karakteristieken.

Overzicht en definities

De term "spinorhino" wordt vaak gebruikt in verband met dieren die lijken op een oranje vervaagde versie van de witte neushoorn, maar in wezen geen neushorens zijn. De spinorhino is echter een aparte categorie binnen de Spinorhino taxonomische rangschikking en werd voor het eerst beschreven door David Sheldrick, een Britse zoöloog die bekend staat om zijn werk met Afrikaanse wildernisbeheersing. Het eerste exemplaar van een spinorhino dat waarschijnlijk echt is werd gevonden in de jaren vijftig en bestudeerd door de Poolse bioloog Ludwik Kubali.

Een definitie van de spinorhino als dier zou zijn: "De ondersoort Rhinocerotidae, met een roodachtige kleur, die lijkt op het Afrikaanse neushoorntje." In feite is er echter niets dat zo'n klein verschil aanwijst dat beide soorten een gemeenschappelijke voorouder zouden hebben.

Hoe de concept werkt

In eerste instantie werd aangenomen dat spinorhino's afstammen van Afrikaanse neushorens (Diceros bicornis), maar nu weten we dat dit onwaar is. De spinorhinos die door David Sheldrick werden beschreven, waren een andere soort: de dwergneusbeer (Connochaetes taurinus). Zowel Dwerg- als Witte Neushoorn lijken qua vorm en omvang op Afrikaanse neushorens.

We weten nu dat alle dieren die we noemen "spinorhino's" geen echte oranje versie van de witte neushoorn zijn, maar een afgeleide variëteit. Er zijn verschillende types spinorhinos en elke soort heeft het karakteristieke kenmerk dat ze lijken op Afrikaanse neushorens.

Variaties

De meest bekende soorten spinorhino's zijn: Dwergneusbeer (Connochaetes taurinus), Afrikaans neushoorn (Diceros bicornis) en Witte Neushoorn (Ceratotherium simum). De Dwerg-Neusbeermos is de kleinste van deze drie, met een lengte van zo'n 140 centimeter. Afrikanse Neushorens zijn wat groter dan dwergneusberen en witte neushorens zijn nog groter.

Het is echter moeilijk om te bepalen welke soort we de meest 'echte' spinorhino mogen noemen, aangezien het hele idee achter spinorhinos dat ze lijken op Afrikaanse dieren. In werkelijkheid zijn er geen oranje vervaagde neushorens.

Wetenschappelijke benadering

Biologen beschouwen de wetenschap rondom deze onderzoeksvelden als een poging om het evolutionaire proces in te vullen met zorgvuldige observatie. Over het algemeen accepteren ze echter niet de bestudering van spinorhinos zonder verder bewijs voor hun oorsprong.

We kunnen stellen dat we nu weten waarom spinorhino's nooit zijn aanvaard door de gevestigde orde: een aangeboren neiging tot opschuiven tussen de categorieën. De dieren die als "spinorhinos" worden bestempeld, waren van het begin af aan duidelijk niet gedefinieerd in hun bestaan.

Tegenstrijdige inzichten

Er zijn twee meningen over spinorhino's: ten eerste dat ze niets anders dan een fatale ziekte vormen bij Afrikaanse neushorens. Ten tweede, dat er misschien wel één echte oranje spinorhino zou bestaan.

Beide standpunten worden ondersteund door bepaalde redenen voor wat betreft het functioneren ervan in de wildernis en hun kenmerken. In werkelijkheid heeft echter niemand ooit bewezen dat er een dergelijke oranje soort spinorhino bestaat, zodat we dit niet meer als waarschijnlijk kunnen beschouwen.

De waarde van onderzoek naar spinorhinos

Spinorhinoaanpassingen werden in het verleden uitgebreid gebruikt om de rol te spelen bij de bepaling of een dier wel echt afkomstig is uit Afrika. De beste uitleg die er is over hoe deze soorten tot stand komen, kan worden geïnterpretedeerd als een schets van het onderzoek dat nog moet worden gedaan.

Dit artikel geeft inzicht in de ontstaansgeschiedenis en waarschijnlijke oorsprong van spinorhinos. Binnen de wetenschap zijn er meer bestaande inzichten over de manier waarop biologen bijdragen aan onze kennis met respect voor het onderzoek dat nog moet worden gedaan.

Eindconclusie

Ondersoeken naar soorten als dwerg- en witte neushoren zijn een belangrijke stap in onze studie over de wetenschap van dierlijke evolutie. De benadering om spinorhinos te beschouwen als zulke gevaarlijk rares vormt onderdeel van de pogingen om met de moderne theorieën uit te leggen hoe de zoete prachtige neushorens die we kennen, zijn tot stand kwamen.

In tegenstelling tot wat vaak wordt beweerd zou een beeldmateriaal van de spinorhinos dat in het nieuws is geweest mogelijk niet echt bestaan. Voor de dierkundigen betekent dit dat ze onderzoeken naar soorten als Dwerg- en Witte Neushoorn voortzetten zodat we meer informatie over hun oorsprong kunnen krijgen.

Op basis van de resultaten die zijn bereikt, stellen biologen voor een stapeling te maken om door middel van bewijsmateriaal (zoals fossiel vleugelschubben) nog verder onderzoek uit te voeren.